|
در مقر سازمان ملل لوح
نوشته ای به خط میخی و به قدمت 2500 سال بعنوان "سند
باستانی حقوق بشر" در ویترینی شیشه ای
با افتخار به نمایش گذاشته شده است. اکنون آشکار میشود که منشاء این
سند حاکم باستانی ظالمی بود که مخالفانش را بدست شکنجه می
سپرد. فرمان کوروش در اوج جنگ ابرقدرتهای شرق یعنی پارسها
علیه بابلی های نوین به رشته تحریر در آمد.
این سنگ نوشته، طرح سند توطئه ای است که مردوک راهب بابل با کوروش
دوم متجاوز ریخته اند. از آنجاییکه حقوق روحانیون از
جانب پادشاه بابل محدود شده بود، آنها واگذاری بدون جنگ کشور خویش،
بابل را تدارک دیدند.
روحانیون برای پوشاندن توطئه خویش و هضم راحت آن برای
مردم بابل، حاکم جدید را تا مرتبه ناجی و نیکی آور بالا
بردند. حاکمان برافتاده و پیشین را هم "نفرین
شدگان" و "مانع آرمش و صلح" جلوه دادند. کوروش هم با دادن
امتیازات و حقوق ویژه از آنها قدردانی نمود.
یکی از مواد این قرارداد هم برگرداندن بتهای
خدایی (خدایان سنگی) و زندانیان بود. این
بتها و زندانیان سالها پیش در جنگ بین پارس ها و بابلی
ها از تیگریس شرقی که متعلق به پارسها بود توسط بابلی
ها به غنیمت گرفته شد بودند.
این عمل کوروش یعنی برگرداندن بتها و یا آزدی
زندانیان هیچ ربطی با "تولرانس مذهبی" و
یا "برچیدن بردگی" چنانچه به کرات برآن تاکید
میشود نداشته وندارد. چرا که کوروش تنها بتهایی را که قبلا از
او یعنی تیگریس شرقی به غنیمت گرفته شده
بود بازپس گرفت و اسیران جنگی پارس را آزاد نمود.
محمدرضا شاه طرح جشنی را ریخته بود که بایستی در شمار
رکوردها آورده شود. او با آوردن "انقلاب سفید" خود را "نور
آریاییها" نامید. او در سال 1350 (1971
میلادی) تصمیم گرفت که جشن دوهزار و پانصد سالگی
پادشاهی را ترتیب دهد و اعلام کرد که بزرگترین نمایش
جهانی شود.
در اوج این جشن شاه به مقبره کوروش دوم که در قرن ششم قبل از میلاد
در جنگی مداوم و خونین پنج میلیون کیلومتر مربع
را به تصرف خویش درآورده بود، قدم نهاد. شاه آگاهانه اعلام کرد که او
،یعنی کوروش مردی منحصر بفرد، اشرف و پر از عشق و محبت بود و
او اولین فردی بود که آزادی افکار را پی
ریزی کرد.
شاه این دید و برداشت خویش را به سازمان ملل هم منتقل کرد.
خواهر دوقلوی شاه در 14 اکتبر در اوج جشنهای 2500 ساله به مقر
سازمان ملل شتافت. او به دبیر اول وقت سازمان ملل سیتهو اوتانت (Sithu Utant) کپی لوحی به خط میخی و به بزرگی
وردنه تقدیم کرد. او از خواهر شاه بخاطر هدیه تشکر کرد و بدان
بعنوان "سند باستانی حقوق بشر" بها داد.
اکنون دبیر اول سازمان ملل هم تاکید میکرد که کوروش
"خواهان صلح" بوده و با "احترام به دیگر تمدن ها"
درایت نشان داده است.
به نظر میرسد که سازمان ملل در تله یک فریب افتاده است. جوزف
ویزنهوفر(Josef
Wisenhöfer
) کارشناس امور شرق باستان از شهرکیل (Kiel)
آلمان توضیح میدهد "فرمان خط میخی" تنها
تبلیغات (Propaganda ) است. وی اضافه می کند: "اینکه کوروش
مبتکر ایده های حقوق بشر بوده چیزی بیهوده و
بیمعنی است".
آسوری شناس هایدلبرگ (Heidelberg ) هانس پتر
شاودیگ (Hans
Peter Schaudig) هم هیچ نشانی از پیشتاز
"برابری" و "حیثیت" در آن نمی
بیند.
زیردستان باید به پایش می افتادند و پایش را
می بوسیدند. کوروش در طی نزدیک به سی سال مشرق
زمین را به میدان جنگ تبدیل نمود و میلیونها
انسان را به زور تحت یوغ مالیاتی خویش در آورد. محکومان
مرگ را تا سر در شن فرو می کردند و آفتاب سوزان بقیه کار را انجام
می داد.
آیا دروغ تاریخی ابداعی شاه از جانب سازمان ملل بدون
بررسی و تحقیق پذیرفته شد؟ کلاوس گاللاس (Klaus Gallas ) تاریخ دان هنر که در تدارک فستیوال آلمانی
ـ ایرانی (دیوان غرب ـ شرق) در شهر وایمار (Weimar) می باشد، پردهاز این دروغ برداشت و مسئله را
عمومی کرد. در کار تدارک این فستیوال وی به
ناهماهنگی ها در "فرمان کوروش" یرخورد کرد. گاللاس
می گوید:"سازمان ملل دچار اشتباه فاحشی شد". در
مرکز این بلوف شبحی است که هیچ کس دیگر به اندازه
وی شرق باستان را متلاطم نکرده است.
بقول ویزنهوفر (Wiesenhöfer) نبوغ نظامی کوروش را به هندوستان و تا مرزهای مصر
رساند. او توضیح میدهد: "در زمان باستان از کوروش تصویر
درخشانی ارائه شده است". اما او در حقیقت حاکمی ظالم
مانند بقیه بود. ارتش او مناطق مسکونی و مقدس را غارت می
کردند و برجستگان شهرها ر ا به تبعید می فرستادند.
با ارج گذاری نامقدس سازمان ملل آوایی متولد شد که هراز
چندی طرفدارن جدیدی پیدا می کند. بقول ضرب المثل
شرقی "اگر دیوانه ای سنگی را به چشمه
بیاندازد، ده تا عاقل نمی تونند آنرا بیرون بیاورند.
ترجمه و خلاصه : ر. الیاسیان
مجله اشپیگل شماره 21 ژوئیه 2008
نویسنده: ماتیاس شولتس Mathias Schulz
|