جلیل. گ:   باید آموخت

اعدام دسته جمعی پنج تن از زندانیان سیاسی توسط آدمکشان حکومت اسلامی که چهار تن از آنها از فعالیت سیاسی کرد بودند موجی از اعتراض و انزجار به این جنایت را هم در عرصه ملی وهم در عرصه بین المللی را بر انگیخت.علاوه بر محکومیت این جنایت توسط احزاب ،سازمانهای سیاسی و نهادهای فرهنگی ومدنی ایرانی برخی از احزاب و نهادهای اروپائی با دادن اطلاعیه هائی این جنایت را محکوم کرده وپشتیبانی خود را از مبارزات دمکراسی خواهی مردم ایران اعلام نمودند.

حمایت و همبستگی شهروندان غیر کرد،احزاب وسازمانهای مدنی سایر ملیتهای ایران وکشورهای دیگر ای بار بی سابقه بود.

تلاشهای زیادی که روشنفکران کرد بدور از گروه گرائی برای سراسری کردن این جنایت نمودند قابل تقدیر میباشد. طبق اظهار نظر شاهدان درجلساتی که در سوئد وآلمان توسط فعالین سیاسی و فرهنگی کرد برای سازماندهی تظاهرات تشکیل گردید اثری از فرقه گرائی نبود.،یعنی تمام امکانات و انرژی برای هر چه رساتر رساندن صدای اعتراض به گوش جهانیان بود.

اتحاد عمل و پیگیری کردها حتی برای "ملی گرایان"ی که همیشه سیاستشان عمده و بر جسته نکردن مسائل اقلیتهای ملی بودند،آنها رادرطرح مسئله واعتراض با این وحشی گری با خودشان همسو نمود .برگزاری متینگها و تظاهرات،انعکاس آن در سطح بین المللی،اعتصاب در اکثر شهرهای کردستان ایران تنها وتنها نتیجه تلاشهای نخبگان کرد میتواند باشد.

نا خداگاه به فکر آدمی این مسئله خطور میکند که اگر خدا ناخواسته این جنایت در مورد پنج ترکمن ودر ترکمنصحرا اتفاق می افتاد ،آیا جامعه برون مرزی ترکمن اعم از فعالین سیاسی،انجمنهای فرهنگی،میتوانست با این وسعت عمل نمایدو در انعکاس این جنایت در سطح جهانی موفق گردد؟شاید پاسخ داده شود تعداد کردهای خارج از کشور زیاد بوده و انها دارای احزابی قوی میباشند. این جواب کاملا منطقی است ولی کافی بنظر نمیاید. دوستی تعریف میکرد در جریان حملات ارتش روسیه به مردم چچن ،فقط یکنفرچچن در شهر گوتنبرگ سوئد با بلند کردن پلاکاردی در افشای جنایات ارتش روسیه در قبال چچن ها نظر اغلب روزنامه ها و رادیو تلویزیون محلی را به این اکسیون جلب نموده تا اینکه این آکسیون در روزنامه ها و تلویزیون محلی انعکاس می یابد.

رویدادهای بعد ازمرگ پنج آزادیخواه با تمامی دلخراشی هایش دارای آموزه هائی بود.

نیروهای کرد با بهره گیری از تجربیات خویش نشان دادند که با تلاش و پیگیری برای آرمان مشترک میتوان اختلافات را به کنار نهاد ونقاط اشتراک را برجسته تر نمود.می توان برای هدفی مشترک قلبها را بهم نزدیک ودستهارا بهم فشرده تر نمود،و با اتخاذ سیاستی درست حتی آنهائی که" در دفاع از تمامیت ارضی"هر حرکت و عملکرد نیروهای " اقلیتهای قومی" رابه تمسخر میگرفتند را زیر شعار

«یکی برای همه- همه برای یکی»با خود همسو سازند.

جلیل. گ